فتنه مينداز « ولا يستخفنك السفهاء الذين لا يعلمون » وأبو عبد اللّه عليه السلام در جواب بدو نبشت كه مرا با تو سر جنگ وداعيه خلاف نيست ، اگر چند چنان دانم كه خداى سبحانه بدين معنى رضا نشود وعذر من نپذيرد وتو خود از آن پس كه خداى سبحانه را عهد دادى وبسى سوگند ياد كردى كه به روزگار خويش شيعهء على را به هيچ‌گونه تعرض نرسانى واز كينهء ايشان فراموش كنى ، چون دست يا فتى از روى ظلم ، بر هيچ تن نبخشودى وبسى مردم نمازگزار پرستش‌جوى كه ظلم را نيكو نداشتندى وبدعت را عظيم شمردندى واز خداى سبحانه همه وقت انديشمند بودندى ، بكشتى واز عذاب خداى وعقاب روز جزاى ، نهراسيدى . عمرو بن الحمق صاحب رسول آن بندهء صالح كه فرط عبادت تن أو لاغر كرده بود ورنگ أو تيره نموده بكشتى واز آن پس كه أو را عهدها نمودى وپيمانها دادى كه اگر پرنده‌اى را مىدادى هرآينه از فراز كوه جانب تو شدى . زياد بن سميه كه بر فراش عبيد ثقيف بزاد ، به خود بازبستى وپسر پدر خويش خواندى با آنكه رسول فرمود الولد للفراش وللعاهر الحجر وبر اين بسنده نداشتى وأو را بر مردم عراق حكم دادى تا دست وپاى مسلمانان ببريد وچشمهاى ايشان ميل كشيد وايشان را بر شاخه‌هاى نخيل بياويخت وچون دربارهء مردم حضرت موت « 1 » با تو نوشت كه ايشان ] بر دين على باشد ، بدو نوشتى تا همگان را بكشت ومثله « 2 » كرد ودين على همان دين است كه بر قبول أو به عهد رسول با پدر تو بكوشيد ودر زمان خويش با تو درانداخت وتو خود به نيروى همان دين اين منزلت يا فتى وبدين جايگاه رسيدى ، وگرنه بزرگ شرف تو وپدر تو همان دو رحلت

--> ( 1 ) . در نواحي يمن است مشتمل بر دو مدينه كه يكى شام گويند وديگرى را تريم ونزديك به دريا واقع است در جانب عدن واز بلاد قديمه است . وبه آنجاست قبر هود عليه السلام ر . ك : آثار البلاد واخبار العباد ، زكريا بن محمد قزوينى ( 600 - 682 ه . ق ) ترجمهء محمد مراد بن عبد الرحمن ( ق 10 ) ج 1 / 43 - 44 ، دانشگاه تهران ، 1371 . ( 2 ) . قطعه‌قطعه كردن